Antigravity w chmurze: kto dostanie agentów?

Agentów zdalnych w Antigravity dostaną abonenci Google AI Pro i Google AI Ultra, którzy logują się prywatnym kontem Google. Google zaczął ich wdrażać 3 listopada 2026 w wersji 2.29: agent w projekcie chmurowym pracuje na serwerach Google, a nie na Twoim komputerze, a rozmowę z nim otworzysz też w przeglądarce pod adresem antigravity.google.com/remote. Wdrożenie jest stopniowe, więc nie każdy abonent zobaczy nową opcję od razu. Nie dostaną jej użytkownicy darmowego planu, Google AI Plus ani kont firmowych. W tej samej wersji pojawia się tryb głosowy z Gemini Live, a od 29 października działa sklep z wtyczkami, w którym są m.in. Supabase, Stripe, Vercel, Figma i Canva.

Co daje agent w chmurze

Według dokumentacji agent zdalny działa w odizolowanym środowisku zarządzanym przez Google i pracuje dalej, gdy zamkniesz przeglądarkę albo uśpisz laptopa. W praktyce: zlecasz poprawkę wieczorem, zamykasz laptopa, a rano sprawdzasz wynik z telefonu.

Antigravity od sierpnia ma też Remote Control, czyli zdalne sterowanie sesją działającą na Twoim komputerze, który musi wtedy zostać włączony i podłączony do sieci. Na tej samej zasadzie działa opisywany przez nas Codex Remote od OpenAI, w którym telefon jest pilotem agenta pracującego na komputerze. Agent zdalny w Antigravity nie potrzebuje komputera wcale.

Agenta zdalnego uruchomisz w aplikacji (przycisk plus obok Projects, a potem New Remote Project), w przeglądarce pod adresem antigravity.google.com, również na telefonie, albo w Antigravity CLI od wersji 1.4.12 poleceniem agy --remote-agent.

Skąd agent bierze Twój projekt

Agent w chmurze nie widzi plików na Twoim dysku. Pracuje na tym, co dodasz do projektu zdalnego:

• GitHub: wybrane repozytoria agent sam kopiuje do swojego środowiska. Prywatne repozytoria w jednym projekcie muszą należeć do tego samego użytkownika lub organizacji.
• Dysk Google: dokumenty, arkusze, prezentacje, PDF-y i foldery.
• Pliki z komputera: do 8 MiB na plik, do 50 plików i 100 MiB na projekt oraz do 2 GiB na konto.

Jeśli Twoja aplikacja leży tylko w folderze na laptopie, najwygodniej najpierw wrzucić ją na GitHuba.

Dwie rzeczy do ustawienia na start

Pierwsza sprawa to uprawnienia. Domyślne ustawienie uprawnień agentów zdalnych to always-proceed (turbo), czyli agent wykonuje polecenia, nie pytając Cię o zgodę. Jeśli wolisz kontrolę, przełącz je na default (pyta przed wrażliwymi operacjami) albo request review (pyta przed każdym poleceniem).

Druga sprawa to połączenia z usługami. Agent w chmurze nie korzysta z wtyczek, serwerów MCP ani umiejętności zainstalowanych na Twoim komputerze. Konta podłączasz osobno w zakładce Marketplace, logując się do danej usługi, np. GitHuba albo Dysku i Kalendarza Google. Tryb głosowy działa tylko w rozmowach prowadzonych na Twoim komputerze, nie w chmurowych.

Plany Google AI: limity i kredyty

Agent zdalny wymaga planu Google AI Pro (19,99 USD miesięcznie w USA) albo Google AI Ultra (od 99,99 USD, a wariant z najwyższymi limitami kosztuje 199,99 USD). Nie ma go w planie Google AI Plus za 4,99 USD ani na darmowym koncie, na którym samo Antigravity działa normalnie. Limity według strony planów:

• Google AI Pro: wysoka pula odnawiana co pięć godzin, aż do wyczerpania limitu tygodniowego.
• Google AI Ultra: najwyższa pula odnawiana co pięć godzin, najwyższe limity tygodniowe i dostęp do modeli innych firm.
• Bez Pro i Ultra: pula odnawiana co tydzień.

Google zaznacza, że limity zależą od ilości pracy wykonanej przez agenta, a nie od liczby wiadomości: proste zadania zużywają mniej, złożone więcej. Zużycie sprawdzisz w ustawieniach aplikacji.

Po wyczerpaniu puli abonenci Pro i Ultra mogą sięgnąć po dokupione kredyty AI. Decyduje o tym ustawienie AI Credit Overages: opcja Never oznacza czekanie na odnowienie puli, a Always automatyczne użycie kredytów. Jeśli nie chcesz, żeby nocne zadanie zjadło kupione kredyty, zostaw Never.

Sklep z wtyczkami: Supabase, Stripe, Vercel

Od 29 października Antigravity ma Plugin Marketplace, katalog wtyczek do aplikacji i CLI. Wtyczka to pakiet zawierający do pięciu elementów, m.in. umiejętności, serwery MCP i własnych agentów. Instalujesz ją jednym kliknięciem w panelu Customizations albo poleceniem agy plugin install, a jeśli wtyczka łączy się z kontem, od razu przechodzisz do logowania.

Przy tworzeniu aplikacji z AI przydają się przede wszystkim wtyczki do usług, z których już korzystasz. W kategorii hostingu są Netlify, Railway, Vercel, Wix i WordPress, wśród narzędzi dla programistów jest Supabase, a wtyczka Stripe pozwala sprawdzać klientów, płatności i subskrypcje oraz budować i poprawiać obsługę płatności w aplikacji. Jest też Figma, z której agent czyta projekt graficzny, żeby napisać na jego podstawie kod.

Na górze katalogu są wyróżnione wtyczki, niżej kategorie tematyczne. Od wersji 2.28.2 agent sam podpowiada wtyczkę, gdy uzna, że pomoże w zadaniu (na razie poza kontami firmowymi). Strona każdej wtyczki pokazuje jej autora i wersję. Zanim dasz wtyczce dostęp do konta w Stripe, sprawdź, kto ją wydał.

Tryb głosowy i reszta wydania 2.29

Tryb głosowy oparty na Gemini Live pozwala zlecić zadanie na głos, poprawić je w trakcie, zatrzymać albo odpowiedzieć na prośbę o zgodę. Uruchamiasz go przyciskiem w pustym polu wiadomości, ale i on trafia do użytkowników stopniowo. Operacji, które mogą zniszczyć dane, np. usuwania plików, nie zatwierdzisz głosem, tylko kliknięciem na ekranie.

Wersja 2.29 dodaje też podgląd notatników Jupyter i przebudowany panel automatyzacji (Scheduled, Always on, Paused), a 2.28.0 z 27 października przyniosła wbudowaną przeglądarkę i załączniki dowolnego typu do 20 MB.

Jeśli dopiero zaczynasz, przejdź najpierw przez pierwsze kroki w Antigravity.